ขั้นที่ 2 ของการเขียนภาษาญี่ปุ่น
เรียนคาตาคานะ
คาตาคานะ (カタカナ) ใช้เขียนเสียงชุดเดียวกับฮิรางานะทุกประการ ด้วยรูปทรงเหลี่ยม ๆ ชุดที่สอง ถ้าคุณรู้ฮิรางานะอยู่แล้ว ก็รู้เสียงทั้งหมดแล้ว มีแค่รูปเท่านั้นที่ใหม่
คาตาคานะใช้เขียนอะไร
คาตาคานะคือตัวอักษรของคำยืมและชื่อต่างประเทศ: コーヒー (kōhī, กาแฟ), テレビ (terebi, โทรทัศน์), パン (pan, ขนมปัง) นอกจากนี้ยังใช้เขียนคำเลียนเสียง ชื่อสัตว์และพืชในทางวิทยาศาสตร์ และคำที่ผู้เขียนอยากให้เด่นขึ้นมา คล้ายกับการใช้ตัวเอียง เมนู ป้ายร้าน และชื่อสินค้าเต็มไปด้วยคาตาคานะ นักท่องเที่ยวจึงได้ใช้ประโยชน์เร็วมาก ชื่อของคุณเองก็จะถูกเขียนด้วยคาตาคานะเช่นกัน
ตารางเดิม รูปใหม่
ตารางโกจูองเหมือนกับฮิรางานะทุกอย่าง: แถวใช้พยัญชนะเดียวกัน คอลัมน์ใช้สระเดียวกัน (a, i, u, e, o) ดาคุเต็ง และฮันดาคุเต็งทำงานแบบเดียวกัน รวมถึงเสียงควบกับ ャ, ュ, ョ ตัวเล็กด้วย
สิ่งเดียวที่มีเฉพาะในคาตาคานะ: สระเสียงยาวเขียนด้วยขีด ー เช่น ケーキ (kēki, เค้ก) ส่วนเสียงต่างประเทศที่ภาษาญี่ปุ่นไม่มีจะใช้การผสมกับคานะตัวเล็ก เช่น ティ (ti) ใน パーティー (pātī, ปาร์ตี้) หรือ ファ (fa)
วิธีเรียนคาตาคานะ
- เรียนฮิรางานะก่อน เสียงถ่ายทอดมาได้โดยตรง คาตาคานะจึงกลายเป็นแค่แบบฝึกจับคู่รูป
- จับคู่แต่ละตัวกับฝาแฝดฮิรางานะ บางคู่หน้าตาใกล้กัน (か / カ, り / リ) ซึ่งช่วยให้เริ่มได้เร็วขึ้น
- อ่านคำยืม การสะกด アイスクリーム แล้วได้ยินคำว่า "ไอศกรีม" ออกมา เป็นวิธีฝึกที่สนุกที่สุด
- เขียนตัวที่ยาก ๆ ลำดับเส้นคือวิธีเดียวที่เชื่อถือได้ในการแยกตัวที่หน้าตาคล้ายกัน
ตัวที่คนมักสับสน
シ กับ ツ
เส้นสั้นสองเส้นของ shi วางซ้อนกันในแนวตั้ง และเส้นยาวปาดขึ้นจากล่างซ้าย ส่วนของ tsu วางเรียงข้างกัน และเส้นยาวลากลงมาจากด้านบน
ソ กับ ン
หลักเดียวกัน: เส้นยาวของ so ลากลงมาจากด้านบน ส่วนของ n ปาดขึ้นจากล่างซ้าย
ク, タ กับ ワ
ta คือ ku ที่มีเส้นเพิ่มข้างใน ส่วน wa ปิดด้านบนเหมือนกล่อง
コ, ユ กับ ロ
ro คือกล่องปิด ko เปิดด้านซ้าย ส่วน yu มีเส้นยื่นออกมาด้านล่าง
ฝึกกับ Kanapup
เรียนคานะทีละแถว ฟังเสียงเจ้าของภาษา ลากนิ้วตามลำดับการเขียน และทำแบบทดสอบจนจำได้ทุกตัว